Prefaxine

 
Twoje Leki - Prefaxine

Nazwa:

Prefaxine

Producent:

Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A.

Szczegółowy opis:

Prefaxine, 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
Prefaxine, 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde
Prefaxine, 150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde

(Venlafaxinum)

Lek wydawany na podstawie recepty.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
Lek ten został przypisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:
1. Co to jest lek Prefaxine i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Prefaxine
3. Jak stosować lek Prefaxine
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Prefaxine
6. Inne informacje

1. CO TO JEST LEK PREFAXINE I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE
Prefaxine jest lekiem przeciwdepresyjnym, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI). Leki z tej grupy stosowane są w leczeniu depresji oraz innych chorób, takich jak zaburzenia lękowe. Uważa się, że u ludzi w stanie depresji i (lub) lęku występuje mniejsze stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Mechanizm działania leków przeciwdepresyjnych nie jest do końca poznany, ale mogą one pomóc poprzez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu.
Prefaxine stosuje się w leczeniu depresji u osób dorosłych. Lek Prefaxine wskazany jest również w leczeniu fobii społecznej (lęk lub unikanie sytuacji społecznych) u osób dorosłych. Aby pacjent poczuł się lepiej, ważne jest, żeby leczenie depresji oraz zaburzeń lękowych przebiegało we właściwy sposób. W przypadku nie podjęcia leczenia choroba pacjenta może nie ustępować, ulec pogorszeniu i będzie znacznie trudniejsza do leczenia.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU PREFAXINE
Kiedy nie stosować leku Prefaxine:

jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Prefaxine;
jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni jakikolwiek lek z grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) stosowany do leczenia depresji lub choroby Parkinsona. Przyjmowanie nieodwracalnych IMAO równocześnie z innymi lekami, w tym z lekiem Prefaxine, może spowodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Również przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek leku z grupy IMAO, pacjent powinien odczekać co najmniej 7 dni od zaprzestania przyjmowania leku Prefaxine (patrz także punkt „Stosowanie innych leków”, w tym „Zespół serotoninowy”).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Prefaxine:
jeżeli pacjent stosuje inne leki, które przyjmowane jednocześnie z lekiem Prefaxine mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt „Stosowanie innych leków”);
jeżeli występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie w gałce ocznej);
jeżeli pacjent miał w przeszłości wysokie ciśnienie krwi;
jeżeli pacjent miał w przeszłości choroby serca;
jeżeli pacjent miał w przeszłości napady drgawek (padaczka);
jeżeli pacjent miał w przeszłości zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia);
jeżeli pacjent ma skłonność do powstawania siniaków lub do krwawień (zaburzenia krwawienia w przeszłości), bądź jeżeli przyjmuje inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko krwawień;
w przypadku dużego stężenia cholesterolu;
jeżeli u pacjenta lub kogokolwiek z jego rodziny wystąpiła w przeszłości mania lub zaburzenia dwubiegunowe (uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii);
jeżeli u pacjenta wystąpiły w przeszłości zachowania agresywne.

Prefaxine może spowodować wystąpienie uczucia niepokoju lub niezdolności do usiedzenia lub ustania w miejscu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Należy porozumieć się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Prefaxine, jeśli którykolwiek z ww. przypadków dotyczy danego pacjenta.

Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych

Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie może nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, czasami później.

Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej prawdopodobne, jeżeli:
u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia;
pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do krewnych lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Suchość w ustach
Suchość w ustach jest zgłaszana przez 10% pacjentów leczonych wenlafaksyną. Może to powodować zwiększenie ryzyka wystąpienia próchnicy. Należy więc szczególnie zadbać o higienę jamy ustnej.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Zasadniczo leku Prefaxine nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat stwierdza się zwiększone ryzyko takich działań niepożądanych, jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie zachowania agresywne, buntownicze i gniew), podczas stosowania leków z tej grupy. Jednak lekarz może zdecydować się na przepisanie leku Prefaxine pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeśli będzie to leżało w interesie pacjenta. Jeśli lekarz przepisze lek Prefaxine pacjentowi w wieku poniżej 18 lat i opiekun dziecka będzie chciał to przedyskutować, powinien skontaktować się z lekarzem.
Jeśli podczas stosowania leku Prefaxine przez pacjenta w wieku poniżej 18 lat, pojawi się lub nasili którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy powiadomić lekarza.
Dotychczas nie wykazano również długookresowego bezpieczeństwa dotyczącego wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój funkcji poznawczych i behawioralnych w tej grupie wiekowej.

Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.
Lekarz prowadzący podejmie decyzję o ewentualnym stosowaniu leku Prefaxine z innymi lekami.

Nie należy zaczynać ani przerwać stosowania innych leków, w tym leków dostępnych bez recepty, leków pochodzenia naturalnego lub ziołowego, bez wcześniejszego porozumienia się z lekarzem lub farmaceutą.
Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO; patrz punkt „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Prefaxine”);
Zespół serotoninowy:

W trakcie leczenia wenlafaksyną może wystąpić stan potencjalnego zagrożenia życia (patrz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”), określany jako zespół serotoninowy, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami takimi, jak:
tryptany (stosowane w migrenowych bólach głowy);
leki stosowane w leczeniu depresji np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (ang. SNRI), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub leki zawierające lit;
leki zawierające antybiotyk linezolid (stosowany w leczeniu zakażeń);
leki zawierające odwracalny IMAO moklobemid (stosowany w leczeniu depresji);
leki zawierające sybutraminę (substancję stosowaną w odchudzaniu);
leki zawierające tramadol (działający przeciwbólowo);
produkty zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) - leki pochodzenia naturalnego lub ziołowego stosowane w leczeniu łagodnej depresji;
leki zawierające tryptofan (stosowane w zaburzeniach snu i w depresji).

Objawy podmiotowe i przedmiotowe zespołu serotoninowego mogą obejmować zespół następujących objawów: niepokój ruchowy, omamy, utrata koordynacji ruchowej, przyspieszone tętno, podwyższona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, nadreaktywność, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty. W przypadku podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego należy bezzwłocznie zwrócić się do lekarza.

Poniżej wymioonione leki mogą również wchodzić w interakcje z lekiem Prefaxine i dlatego należy je stosować z zachowaniem ostrożności. Szczególnie ważne jest powiadomienie lekarza, jeżeli pacjent zażywa leki zawierające:
ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy);
haloperydol lub rysperydon (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych);
metoprolol (lek beta-adrenolityczny stosowany w leczeniu nadciśnienia i chorób serca).

Stosowanie leku Prefaxine z jedzeniem i piciem
Prefaxine należy przyjmować z pokarmem (patrz punkt 3. „Jak stosować lek Prefaxine”).
W trakcie stosowania leku Prefaxine nie należy pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią
Pacjentki w ciąży lub planujące zajście w ciążę powinny porozumieć się z lekarzem. Lek Prefaxine należy stosować tylko po przedyskutowaniu z lekarzem potencjalnych korzyści i możliwego ryzyka dla nienarodzonego dziecka.
Należy poinformować lekarza i (lub) położną o stosowaniu leku Prefaxine. Przyjmowanie podczas ciąży leków o podobnym działaniu (SSRI), może zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka ciężkiego stanu, zwanego zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), który przejawia się przyspieszonym oddechem i sinicą. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu 24 godzin po porodzie. Jeśli takie objawy wystąpią u noworodka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i (lub) położną.
Prefaxine przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Istnieje ryzyko wpływu na dziecko. Dlatego należy przedyskutować tę sprawę z lekarzem, który podejmie decyzję czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać terapię lekiem Prefaxine.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych, do czasu poznania wpływu leku na organizm pacjenta.

3. JAK STOSOWAĆ LEK PREFAXINE
Prefaxine należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zazwyczaj zalecana początkowa dawka w leczeniu depresji i fobii społecznej wynosi 75 mg na dobę. Dawka ta może zostać zwiększona stopniowo przez lekarza, jeśli jest to konieczne nawet do dawki maksymalnej 375 mg na dobę w leczeniu depresji. Maksymalna dawka w leczeniu fobii społecznej wynosi 225 mg na dobę.

Prefaxine należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, niezależnie od tego, czy lek jest przyjmowany rano czy wieczorem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem.
Nie należy ich otwierać, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.

Prefaxine należy przyjmować z pokarmem.

Należy poinformować lekarza o występujących chorobach wątroby lub nerek, ponieważ może zaistnieć potrzeba zmiany dawki.
Nie należy przerywać leczenia Prefaxine bez porozumienia z lekarzem (patrz punkt „Przerwanie stosowania leku Prefaxine”).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Prefaxine
W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku Prefaxine należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować: przyspieszenie czynności serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, drgawki oraz wymioty.

Pominięcie zastosowania leku Prefaxine
W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej. Jednakże, jeśli zbliża się pora zażycia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć tylko jedną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować w ciągu jednego dnia większej dawki, niż dzienna dawka leku Prefaxine przepisana przez lekarza.

Przerwanie stosowania leku Prefaxine
Nie należy przerywać leczenia ani zmniejszać dawki leku bez porozumienia z lekarzem, nawet w przypadku poprawy samopoczucia. Jeżeli lekarz uzna, że można odstawić lek Prefaxine, to poinformuje pacjenta, w jaki sposób należy stopniowo zmniejszać dawkę przed całkowitym zaprzestaniem leczenia. U pacjentów odstawiających lek Prefaxine, zwłaszcza w przypadku nagłego przerwania leczenia lub zbyt szybkiego zmniejszania dawki, mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak uczucie zmęczenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, ból głowy, bezsenność, koszmary senne, suchość w ustach, utrata apetytu, nudności, biegunka, nerwowość, pobudzenie, dezorientacja, dzwonienie w uszach, mrowienie lub drętwienie, osłabienie, pocenie się, drgawki lub objawy grypopodobne.

Lekarz poinformuje, w jaki sposób należy stopniowo odstawić lek Prefaxine. Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów lub inne objawy, które są uciążliwe dla pacjenta, należy porozumieć się z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE
Jak każdy lek, Prefaxine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Reakcje alergiczne
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy odstawić lek Prefaxine oraz bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do izby przyjęć najbliższego szpitala:
ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, trudności w przełykaniu lub oddychaniu;
obrzęk twarzy, gardła, rąk lub stóp;
uczucie nerwowości lub niepokoju, zawroty głowy, uczucie pulsowania, nagłe czerwienienie skóry i (lub) uczucie ciepła;
ciężka wysypka, swędzenie, pokrzywka (obrzęk o czerwonym lub bladym zabarwieniu, któremu często towarzyszy świąd).

Ciężkie działania niepożądane
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, konieczna może być natychmiastowa pomoc lekarska:
zaburzenia pracy serca, takie jak przyspieszone lub nieregularne tętno, podwyższone ciśnienie krwi;
zaburzenia oczu, takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice;
zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia koordynacji ruchów, napady padaczkowe lub drgawki;
zaburzenia psychiczne, takie jak nadmierna ruchliwość i euforia;
objawy odstawienia leku (patrz punkt 3. „Jak stosować lek Prefaxine”: „Przerwanie stosowania leku Prefaxine”).

Pełny wykaz działań niepożądanych
Poniżej wymieniono częstość (prawdopodobieństwo) występowania działań niepożądanych:

Bardzo często częściej niż u 1 na 10 osób
Często rzadziej niż u 1 na 10 osób
Niezbyt często rzadziej niż u 1 na 100 osób
Rzadko rzadziej niż u 1 na 1 000 osób
Częstość nieznana
częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Zaburzenia krwi
niezbyt często: powstawanie wybroczyn (siniaków); czarny smołowaty kał lub krew w kale, które mogą być objawem krwawienia wewnętrznego;
częstość nieznana: zmniejszona liczba płytek krwi prowadząca do zwiększonego ryzyka siniaków lub krwawień; zaburzenia krwi, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażenia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
często: zmniejszenie masy ciała; zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi;
niezbyt często: zwiększenie masy ciała;
częstość nieznana: niewielkie zmiany aktywności enzymów wątrobowych we krwi; zmniejszenie stężenia sodu we krwi; świąd, żółty kolor skóry lub oczu; ciemny kolor moczu, objawy grypopodobne – są to objawy zapalenia wątroby; dezorientacja, nadmierne zatrzymanie wody (ang. SIADH); nieprawidłowe wydzielanie mleka u kobiet.

Zaburzenia układu nerwowego
bardzo często: suchość w ustach; ból głowy;
często: niezwykłe sny; zmniejszenie popędu płciowego; zawroty głowy; zwiększenie napięcia mięśniowego; bezsenność; nerwowość; mrowienie; uspokojenie; drżenie; dezorientacja; uczucie odseparowania (lub odizolowania) od samego siebie i od rzeczywistości;
niezbyt często: apatia; omamy; mimowolne skurcze mięśni; pobudzenie; zaburzenia koordynacji i równowagi;
rzadko: uczucie niepokoju lub niezdolność do usiedzenia lub ustania w miejscu; drgawki; uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii;
częstość nieznana: wysoka gorączka ze sztywnością mięśni, dezorientacja lub pobudzenie i pocenie się lub nagłe ruchy mięśni, których nie można kontrolować mogą być objawami poważnego stanu zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym; uczucie euforii, ospałość, utrzymujące się szybkie ruchy gałki ocznej, niezdarność, niepokój, uczucie bycia pijanym, pocenie się lub sztywność mięśni, które są objawami zespołu serotoninowego; dezorientacja i splątanie często z omamami (majaczenie); sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni; myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa.

Zaburzenia wzroku i słuchu
często: niewyraźne widzenie;
niezbyt często: zaburzenia smaku; dzwonienie w uszach (szumy uszne);
częstość nieznana: ciężki ból oka oraz zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie.

Zaburzenia serca lub zaburzenia naczyniowe
często: zwiększenie ciśnienia krwi; nagłe zaczerwienienie; kołatanie serca;
niezbyt często: zawroty głowy (zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu); omdlenie; przyspieszenie czynności serca;
częstość nieznana: obniżenie ciśnienia krwi; nieprawidłowa, przyspieszona lub nieregularna czynność serca, która może spowodować omdlenie.

Zaburzenia oddychania
często: ziewanie;
częstość nieznana: kaszel, świszczący oddech, duszność i wysoka temperatura, które są objawami zapalenia płuc związanego ze zwiększeniem liczby białych krwinek (eozynofilia płucna).

Zaburzenia żołądka i jelit
bardzo często: nudności;
często: zmniejszenie łaknienia; zaparcia; wymioty;
niezbyt często: zgrzytanie zębami; biegunka;
częstość nieznana: silny ból brzucha lub pleców (który może wskazywać na ciężką chorobę jelit, wątroby lub trzustki).

Zaburzenia skóry
często: pocenie się (w tym poty nocne);
niezbyt często: wysypka, nadmierna utrata włosów;
częstość nieznana: wysypka skórna, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i złuszczania skóry; świąd; łagodna wysypka.

Zaburzenia mięśniowe
częstość nieznana: niewyjaśniony ból mięśniowy, tkliwość uciskowa lub osłabienie mięśni (rabdomioliza).

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
często: utrudnione oddawanie moczu; częste oddawanie moczu;
niezbyt często: niemożność oddania moczu.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
często: zaburzenia wytrysku / orgazmu (u mężczyzn); brak orgazmu; zaburzenia wzwodu (impotencja); zaburzenia krwawienia miesiączkowego, takie jak nasilone krwawienie lub nasilenie nieregularnego krwawienia;
niezbyt często: zaburzenia orgazmu (u kobiet).

Ogólne
często: osłabienie (astenia); dreszcze;
niezbyt często: wrażliwość na światło słoneczne;
częstość nieznana: obrzęk twarzy lub języka, duszność lub trudności z oddychaniem, często z wysypką (mogą być objawem ciężkiej reakcji alergicznej).

Prefaxine może czasami powodować działania niepożądane, z których pacjent może sobie nie zdawać sprawy, takie jak wzrost ciśnienia krwi lub nieprawidłowa czynność serca; niewielkie zmiany stężenia enzymów wątrobowych, sodu lub cholesterolu we krwi. W jeszcze rzadszych przypadkach, Prefaxine może zaburzać czynność płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka wybroczyn lub krwawień. W związku z tym, lekarz może co pewien czas zalecić badanie krwi, zwłaszcza w przypadku długotrwałego stosowania leku Prefaxine.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK PREFAXINE
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie stosować leku Prefaxine po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Prefaxine

- Substancją czynną leku jest wenlafaksyna.
Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, twarda zawiera odpowiednio 37,5 mg, 75 mg i 150 mg wenlafaksyny (w postaci chlorowodorku wenlafaksyny).
- Inne składniki leku to:
37,5 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:
zawartość kapsułki: hypromeloza, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian;
skład otoczki: kopolimer metakrylanu butylu zasadowy 12,5%;
skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171);
tusz: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy (E 1520).

75 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:
zawartość kapsułki: hypromeloza, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian;
skład otoczki: kopolimer metakrylanu butylu zasadowy 12,5%;
skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172);
tusz: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy (E 1520).

150 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:
zawartość kapsułki: hypromeloza, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian;
skład otoczki: kopolimer metakrylanu butylu zasadowy 12,5%;
skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171), erytrozyna (E 127), indygotyna I (E 132);
tusz: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy (E 1520).

Jak wygląda lek Prefaxine i co zawiera opakowanie
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 37,5 mg: białe, nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe barwy białej (wielkość 0) z nadrukiem VEN na wieczku i 37.5 na części dolnej, zawierające jedną okrągłą, obustronnie wypukłą tabletkę powlekaną.
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg: cieliste, nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe (wielkość 0) z nadrukiem VEN na wieczku i 75 na części dolnej, zawierające dwie okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 150 mg: szkarłatne, nieprzezroczyste, twarde kapsułki żelatynowe (wielkość 00) z nadrukiem VEN na wieczku i 150 na części dolnej, zawierające trzy okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
Opakowania zawierają 28 kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

Data zatwierdzenia ulotki: 13.05.2011 r.


Ten lek stosowany jest w leczeniu:


Opinie i komentarze internautów

Nie dodano jeszcze opinii ani komentarzy.

 
Twoje imię
Tutaj wpisz swoją opinię, komentarz
Wpisz w okienku PIN:  
 

wstecz | strona główna


TwojeLeki.pl - katalog leków i chorób online.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2012