Furosemidum 10mg/ml roztwór do wstrzykiwań

 
Twoje Leki - Furosemidum 10mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Nazwa:

Furosemidum 10mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Producent:

Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A.

Szczegółowy opis:

Furosemidum Polpharma,10 mg/ml (20 mg/2 ml), roztwór do wstrzykiwań
Furosemidum

Lek wydawany na podstawie recepty.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.
Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści:
1. Co to jest lek Furosemidum Polpharma i w jakim celu się go stosuje
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Furosemidum Polpharma
3. Jak stosować lek Furosemidum Polpharma
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Furosemidum Polpharma
6. Inne informacje

1. CO TO JEST LEK FUROSEMIDUM POLPHARMA I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE
Furosemid jest silnie działającym lekiem moczopędnym.
Działanie przeciwnadciśnieniowe furosemidu jest spowodowane zmniejszeniem objętości krwi krążącej. Furosemid zmniejsza także napięcie ścian naczyń krwionośnych.
Po dożylnym podaniu furosemidu, działanie moczopędne występuje w ciągu 5 minut po podaniu i trwa około 2 godzin, maksimum działania występuje po 20-60 min.

Furosemid wskazany jest w leczeniu:
Obrzęków związanych z zastoinową niewydolnością serca, z marskością wątroby i chorobami nerek, w tym obrzęku płuc, gdy wskazane jest zastosowanie leków moczopędnych o silnym i szybkim działaniu.
Ostrego hemodynamicznego obrzęku płuc – także związanego z przełomem nadciśnieniowym lub ostrą niewydolnością nerek. W przełomie nadciśnieniowym furosemid należy stosować w skojarzeniu z innymi szybko działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Zwiększonego stężenia jonów wapnia we krwi (hiperkalcemii).

Furosemid stosowany jest łącznie z izotonicznym roztworem chlorku sodu w celu zwiększenia ilości moczu (diurezy) i zwiększenia wydalania jonów wapnia w moczu.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU FUROSEMIDUM POLPHARMA
Kiedy nie stosować leku Furosemidum Polpharma

Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na furosemid, sulfonamidy lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
Jeśli pacjent ma bezmocz lub niewydolność nerek przebiegająca z bezmoczem, nie reagujące na furosemid.
Jeśli pacjent ma hipowolemię lub jest odwodniony.
Jeśli pacjent ma niewydolność nerek powstałą w wyniku zatrucia substancjami nefrotoksycznymi lub hepatotoksycznymi lub niewydolność nerek związaną ze śpiączką wątrobową.
Jeśli pacjent ma ciężką hipokaliemię i ciężką hiponatremię.
Jeśli pacjent jest w stanie przedśpiączkowym i stanach śpiączki związanych z encefalopatią wątrobową.
Jeśli pacjentka karmi piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Furosemidum Polpharma

Jeśli pacjent ma przerost gruczołu krokowego lub inne zaburzenia objawiające się utrudnieniem oddawania moczu ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia gwałtownegozatrzymania moczu w czasie stosowania furosemidu.
Jeśli znacznie zmniejszy się objętość oddawanego moczu, należy wówczas odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
Jeśli pacjent ma marskość wątroby. Pacjenci z marskością wątroby powinni rozpoczynać leczenie furosemidem w szpitalu.
Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność nerek lub przyjmuje jednocześnie furosemid i antybiotyki aminoglikozydowe, kwas etakrynowy lub inne leki, które mogą uszkadzać słuch, gdyż częściej występują zaburzenia objawiające się uczuciem dzwonienia w uszach, szumami usznymi, niedosłuchem. O wystąpieniu wymienionych lub podobnych objawów należy jak najszybciej poinformować lekarza.
Jeśli pacjent jest uczulony na sulfonamidy, gdyż mogą występować reakcje nadwrażliwości na furosemid. W czasie leczenia furosemidem mogą nasilić się objawy tocznia rumieniowatego.
Jeśli pacjent ma cukrzycę, gdyż podczas leczenia furosemidem może zwiększyć się stężenie glukozy we krwi. Pacjenci chorzy na cukrzycę powinni częściej oznaczać stężenie glukozy we krwi i (lub) w moczu.
Jeśli furosemid jest stosowany u noworodków, gdyż zwiększa ryzyko przetrwania przewodu tętniczego.

W czasie stosowania furosemidu może wystąpić odwodnienie i zaburzenia składu elektrolitów w surowicy krwi. Konieczna jest częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy krwi (szczególnie potasu), kreatyniny, mocznika, parametrów równowagi kwasowo-zasadowej.

Ścisłe monitorowanie stanu zdrowia konieczne jest:
u pacjentów z niedociśnieniem;
u pacjentów narażonych na wyraźne spadki ciśnienia krwi;
u pacjentów z dną moczanową;
u pacjentów z zespołem wątrobowo-nerkowym;
u pacjentów z hipoproteinemią na przykład powiązaną z zespołem nerczycowym (działanie furosemidu może być osłabione a jego działanie ototoksyczne może ulec nasileniu). Wymagana jest ostrożność przy dostosowywaniu dawki.
u wcześniaków (ze względu na możliwość wystąpienia wapnicy/kamicy nerkowej czynność nerek należy monitorować i wykonać badanie ultrasonograficzne nerek).

Nadmierne odwodnienie może powodować zaburzenia czynności układu krążenia (np. omdlenie). W leczeniu obrzęków zmniejszenie masy ciała pacjenta nie powinno być większe niż 1 kg na dobę.
Jeśli jest to wskazane przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać hipotensję i hipowolemię.

Nie wskazane jest podawanie furosemidu jako środka zwiększającego diurezę u pacjentów, będących w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia nefropatii na skutek podania środków cieniujących w trakcie badań radiologicznych.

Stosowanie innych leków:

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Leki moczopędne z innych grup farmakologicznych stosowane z furosemidem nasilają jego działanie moczopędne.
Leki moczopędne oszczędzające potas podawane jednocześnie z furosemidem zmniejszają wydalanie potasu z moczem i zapobiegają hipokaliemii.
Niektóre zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) mogą zwiększać toksyczność niektórych leków (np. preparatów naparstnicy i leków wywołujących zespół wydłużonego odcinka QT).
Furosemid wydłuża czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej, wywołanej przez leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. tubokurarynę).
Furosemid może zmniejszyć oddziaływanie amin katecholowych na mięśniówkę tętnic.
Równoczesne podawanie z kortykosteroidami może wywołać zatrzymanie sodu.
Kortykosteroidy działające ogólnoustrojowo, karbenoksolon, lukrecja, β2 sympatykomimetyki stosowane w dużych ilościach, długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających, reboksetyna, kortykotropina i amfoterycyna B zwiększają ryzyko wystąpienia hipokaliemii.
Furosemid zwiększa toksyczność litu podczas równoczesnego stosowania. Nie zaleca się łącznego stosowania tych leków. W razie konieczności takiego leczenia należy pacjenta hospitalizować i kontrolować stężenie litu w surowicy krwi.
Furosemid zmniejsza siłę działania insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych.
Furosemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, salicylanów, nasila ototoksyczne działanie antybiotyków aminoglikozydowych, cisplatyny i innych leków ototoksycznych.
Po dodaniu inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II do terapii furosemidem lub po zwiększeniu ich dawki obserwuje się wyraźne obniżenie ciśnienia krwi i pogorszenie czynności nerek. Dawka furosemidu powinna zostać zmniejszona lub lek powinien być odstawiony przynajmniej na trzy dni przed rozpoczęciem leczenia lub zwiększeniem podawanej dawki inhibitorów ACE i antagonistów receptorów angiotensyny II.
Indometacyna oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabić działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe furosemidu. Równoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek.
Fenytoina i jej pochodne stosowane przez dłuższy czas osłabiają działanie moczopędne furosemidu.
Podczas równoczesnego stosowania furosemidu z antybiotykami, które działają nefrotoksycznie (działanie toksyczne na nerki), zwiększa się ich nefrotoksyczność.
Jednoczesne stosowanie z karbamazepiną lub aminoglutemidem może zwiększać ryzyko hiponatremii.
Probenecyd, metrotreksat i inne leki które jak furosemid są w znacznym stopniu wydalane przez kanaliki nerkowe, mogą zmniejszać działanie furosemidu. Z drugiej strony furosemid może zmniejszać wydalanie kanalikowe tych leków. W przypadku stosowania dużych dawek (zarówno furosemidu jak i innych leków), może to prowadzić do zwiększenia poziomu w surowicy i zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych przypisanych furosemidowi lub innym równocześnie stosowanym lekom.
Doustne podanie furosemidu i sukralfantu należy rozdzielić co najmniej dwugodzinną przerwą, gdyż sukralfat zmniejsza wchłanianie furosemidu z przewodu pokarmowego przez co zmniejsza efekt jego działania.
Przy równoczesnym stosowaniu z risperidonem należy zachować ostrożność i ocenić stosunek korzyści do ryzyka, ze względu na wzrost śmiertelności.
Upośledzenie czynności nerek może wystąpić u pacjentów otrzymujących równocześnie z furosemidem wysokie dawki niektórych cefalosporyn.
Równoczesne podawanie cyklosporyny i furosemidu niesie ze sobą ryzyko wystąpienia dny moczanowej.
Podczas łącznego stosowania furosemidu w postaci iniekcji i roztworów o obniżonym pH (np. roztworów glukozy) może wystąpić wytrącenie się furosemidu. Preparatu nie należy mieszać w strzykawce z innymi lekami.

Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Ciąża:
Furosemid może być stosowany w czasie ciąży, wyłącznie w krótkotrwałej terapii, jeśli korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu.
Stosowanie furosemidu podczas ciąży wymaga monitorowania płodu.
Karmienie piersią:
Furosemid przenika do mleka matki i może zatrzymać laktację. Nie należy karmić piersią podczas stosowania furosemidu.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Niektóre działania niepożądane występujące u pacjentów przyjmujących furosemid jak: zawroty głowy, uczucie nadmiernej senności, niewyraźne widzenie, mogą w niewielkim lub umiarkowanym stopniu zaburzać sprawność psychofizyczną. W razie wątpliwości należy poradzić się lekarza.

3. JAK STOSOWAĆ LEK FUROSEMIDUM POLPHARMA

Lek Furosemidum Polpharma należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dawkę lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta.
Lek Furosemidum Polpharma należy podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym, wlewie dożylnym (z szybkością nie większą niż 4 mg/min) lub wstrzyknięciu domięśniowym.
Podanie domięśniowe furosemidu należy ograniczyć do wyjątkowych sytuacji, gdy ani podanie doustne, ani dożylne nie może być wykonane. Należy pamiętać, że domięśniowe podanie nie jest zalecane w leczeniu ostrych stanów, takich jak obrzęk płuc.

Dorośli:
Obrzęki związane z zastoinową niewydolnością serca, z marskością wątroby i chorobami nerek:
20 - 40 mg furosemidu (1-2 ampułki) jednorazowo dożylnie lub domięśniowo z szybkością nie większą niż 4 mg/minutę. W zależności od potrzeby, kolejną, taką dawkę 20 mg leku można podawać co 2 godziny, aż do uzyskania odpowiedniego efektu leczenia. Jeśli wskazane jest podanie większej dawki, należy lek podawać w formie wlewu dożylnego.
Maksymalna zalecana dawka dobowa furosemidu podawanego dożylnie dorosłym wynosi 1500 mg.
Furosemid w postaci wstrzyknięć należy stosować przez krótki czas.
Podczas stosowania furosemidu w dużych dawkach lub przez dłuższy czas, konieczna jest częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy, równowagi kwasowo - zasadowej oraz stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy.

Obrzęk płuc
Dawka początkowa wynosi zwykle 40 mg (2 ampułki) furosemidu dożylnie. W razie potrzeby po upływie pół godziny można podać dawkę 40 - 80 mg.

Przełom nadciśnieniowy
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek dawka początkowa wynosi zwykle 40 – 80 mg (2 do 4 ampułek) dożylnie łącznie z innymi szybko działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. U pacjentów ze współistniejącym obrzękiem płuc lub ostrą niewydolnością nerek, 100 - 200 mg (5 do 10 ampułek) furosemidu.

Hiperkalcemia
Dożylnie 80 - 100 mg (4 do 5 ampułek) w odstępach co 2 - 12 godzin przez 24 godziny, łącznie z izotonicznym roztworem chlorku sodu. Po zakończeniu leczenia hiperkalcemii może wystąpić spowodowana podawaniem furosemidu hipokaliemia, którą należy usunąć.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku podeszłym furosemid jest wolniej eliminowany z organizmu, co może wymagać zmniejszenia dawek.

Niemowlęta i dzieci

U niemowląt i dzieci furosemid stosuje się w dawce 0,5 - 1,5 mg/kg mc. na dobę. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg niezależnie od masy ciała dziecka.

Dawkowanie w ostrej i przewlekłej niewydolności nerek
W tych stanach zwykle podaje się 80 do 120 mg preparatu (4 do 6 ampułek) na dobę.
U pacjentów u których występuje ciężka niewydolność nerek (przy stężeniu kreatyniny w surowicy>5 mg/dl), zaleca się aby szybkość wlewu nie przekraczała 2,5 mg na minutę.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Zastosowanie większej zalecana dawki leku Furosemidum Polpharma
Obraz kliniczny przy zastosowaniu wyższej niż zalecana dawki leku zależy przede wszystkim od zakresu i skutków utraty elektrolitów i płynów np. hipowolemii, odwodnienia, zagęszczenia krwi, zaburzeń rytmu serca spowodowanych nadmiernym działaniem moczopędnym. Obserwuje się ciężkie niedociśnienie (prowadzące do wstrząsu), ostrą niewydolność nerek, zakrzepicę, drgawki, porażenia wiotkie, apatię i zmęczenie.
Leczenie ma na celu uzupełnienie płynów i korygowanie zaburzeń elektrolitowych. Wraz z zapobieganiem i leczeniem poważnych powikłań tych zaburzeń i innych, które mogą wystąpić, należy dokładnie monitorować stan zdrowia pacjenta i zastosować odpowiednie postepowanie terapeutyczne.

Nie znane jest specyficzne antidotum dla furosemidu. Jeśli spożycie dopiero miało miejsce, można próbować ograniczyć dalsze wchłanianie substancji czynnej poprzez płukanie żołądka oraz podanie środków zmniejszających wchłanianie (na przykład węgla aktywowanego).

Pominięcia przyjęcia leku Furosemidum Polpharma:

W przypadku pominięcia dawki leku należy ją podać tak szybko jak jest to możliwe. Jeżeli jest już pora na podanie kolejnej dawki leku, nie należy podawać dawki nie przyjętej w stosownym czasie.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki leku.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Furosemidum Polpharma może powodować działania niepożądane.
Furosemid jest na ogół dobrze tolerowany. Działania niepożądane mają zwykle umiarkowane nasilenie, najczęściej przemijają bez leczenia i tylko sporadycznie są przyczyną odstawienia leku.
Furosemid może powodować wystąpienie następujących działań niepożądanych:

Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Anemia hemolityczna, trombocytopenia, anemia, rzadko anemia aplastyczna, leukopenia,
agranulocytoza, eozynofilia.
Jako rzadkie powikłanie może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego, należy wówczas zaprzestać podawania leku.

Zaburzenia układu immunologicznego
Częstość występowania reakcji alergicznych takich jak wysypka, nadwrażliwość na światło, zapalenie naczyń, gorączka, śródmiąższowe zapalenie nerek lub wstrząs, jest bardzo niska, ale w przypadku ich wystąpienia podawanie furosemidu powinno zostać przerwane. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne ( na przykład z wstrząsem) występują rzadko.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Brak łaknienia, odwodnienie znacznego stopnia, hiperglikemia.

Podobnie jak pozostałe diuretyki furosemid podczas długotrwałego stosowania, może zaburzać bilans elektrolitów i wody. Furosemid powoduje zwiększone wydalanie sodu i chlorków, a tym samym wody. Ponadto podczas terapii furosemidem wzrasta wydalanie pozostałych elektrolitów (w szczególności potasu, wapnia i magnezu). Objawy zaburzenia poziomu elektrolitów i zasadowica metaboliczna mogą rozwinąć się w postaci stopniowo narastającego deficytu elektrolitów, lub na przykład, gdy podawane są wyższe dawki furosemidu pacjentom z prawidłową funkcja nerek, ostrej i ciężkiej utraty elektrolitów. Objawami towarzyszącymi niedoborowi elektrolitów są zwiększone pragnienie, ból głowy, niedociśnienie, splątanie, skurcze mięśni, tężyczka, osłabienie mięśni, zaburzenia rytmu serca i zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
Podczas leczenia furosemidem może nasilić się istniejąca wcześniej alkaloza metaboliczna (na przykład w niewyrównanej marskości wątroby).

Działanie moczopędne furosemidu może prowadzić lub przyczynić się do hipowolemii i odwodnienia, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Znaczna utrata płynów może doprowadzić do zagęszczenia krwi z możliwością wystąpienia zakrzepicy.

Zaburzenia psychiczne
Uczucie niepokoju.

Zaburzenia układu nerwowego
Bóle głowy, zawroty głowy, parestezje.

Zaburzenia ucha i błędnika
Zaburzenia słuchu i szumy uszne, chociaż zwykle przemijające, mogą pojawić się rzadko, zwykle u pacjentów z niewydolnością nerek, hipoproteinemią ( na przykład w zespole nerczycowym) i/lub kiedy furosemid został podany dożylnie zbyt szybko.

Zaburzenia naczyniowe
Niedociśnienie ortostatyczne nasilone przez alkohol, barbiturany lub narkotyczne leki przeciwbólowe.

Zaburzenia żołądka i jelit
Kurczowe bóle brzucha, biegunka, zaparcia, podrażnienie żołądka, nudności, wymioty, sporadycznie w czasie długotrwałego stosowania - ostre zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Żółtaczka ,cholestaza wewnątrzwątrobowa.
U pacjentów z uszkodzeniem komórek wątrobowych może wystąpić encefalopatia wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Złuszczające zapalenie skóry, plamica, rumień wielopostaciowy, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, wysypka, świąd, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno rozpływna naskórka.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Częstomocz. U wcześniaków obserwowano wapnicę nerek/kamicę nerkową. Zwiększenie produkcji moczu może powodować lub nasilać dolegliwości u pacjentów z utrudnionym odpływem moczu. Tak więc, ostre zatrzymanie moczu z możliwością pojawienia się wtórnych powikłań może wystąpić u pacjentów cierpiących na zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego, przerost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Uczucie osłabienia, gorączka.

Jeśli furosemid jest podawany jest u wcześniaków w pierwszych tygodniach życia może zwiększać utrzymywanie się przetrwałego przewodu tętniczego.

Po podaniu domięśniowym może się pojawić ból w miejscu podania.

Badania diagnostyczne
Glikozuria, wzrost stężenia aminotransferaz wątrobowych, może zmniejszyć się stężenie wapnia w surowicy, w bardzo rzadkich przypadkach obserwowano tężyczkę.

Stężenie cholesterolu i trójglicerydów w surowicy może wzrosnąć podczas terapii furosemidem. Po długotrwałej terapii furosemidem ich poziom wróci do normy w ciągu sześciu miesięcy.

Podanie furosemidu może obniżyć tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą może to prowadzić do zaburzeń metabolicznych, a także mogą ujawnić się objawy cukrzycy utajonej.

Tak jak w przypadku innych diuretyków podawanie furosemidu może prowadzić do przejściowego wzrostu stężenia kreatyniny oraz mocznika we krwi. Poziom kwasu moczowego w surowicy może wzrosnąć i może wystąpić atak dny moczanowej.
W przypadku zaobserwowania następujących objawów: gorączka, wysypki na skórze, osłabienie, zawroty głowy, senność, niewyraźne widzenie, należy odstawić lek Furosemidum Polpharma i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK FUROSEMIDUM POLPHARMA

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze do 25°C.
Nie należy stosować lekupoterminie ważnościzamieszczonym na opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE
Co zawiera lek Furosemidum Polpharma

2 ml roztworu (1 ampułka) zawiera 20 mg substancji czynnej – furosemidu.
Ponadto lek zawiera: sodu wodorotlenek, disodu wersenian, sodu chlorek, wodę do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Furosemidum Polpharma i co zawiera opakowanie

Ampułki ze szkła oranżowego.
5 lub 50 ampułek po 2 ml wraz z ulotką w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA
ul. Pelplińska 19
83-200 Starogard Gdański

Data opracowania ulotki: 27.09.2011 r.



Opinie i komentarze internautów

Nie dodano jeszcze opinii ani komentarzy.

 
Twoje imię
Tutaj wpisz swoją opinię, komentarz
Wpisz w okienku PIN:  
 

wstecz | strona główna


TwojeLeki.pl - katalog leków i chorób online.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2012