Zwyrodnienie stawów

 
Twoje Leki - Zwyrodnienie stawów

Nazwa:

Zwyrodnienie stawów

Producent:

Szczegółowy opis:

Choroba zwyrodnieniowa stawów (łac. arthrosis deformans, osteoarthrosis, osteoarthritis) to choroba, która jest wynikiem zdarzeń zarówno biologicznych, jak i mechanicznych, które zaburzają powiązane ze sobą procesy degradacji i syntezy chrząstki stawowej, zarówno w chondrocytach, jak i macierzy pozakomórkowej, jak i warstwie podchrzęstnej kości. Choroba klinicznie objawia się bólem stawów i ograniczeniem ich funkcji ruchowej, radiologicznie natomiast można stwierdzić całą gamę objawów. Choroba została podzielona na:

- pierwotną (idiopatyczną) o nieznanej przyczynie
- wtórną, wywołaną miejscowymi uszkodzeniami struktury, nieprawidłowościami budowy stawu lub chorobami ogólnoustrojowymi.

W przeszłości chorobę zwyrodnieniową postrzegano jedynie jako wynik naturalnego procesu starzenia się organizmu, w tym stawu oraz mechanicznego ścierania się powierzchni stawowych. Jednakże choroba zwyrodnieniowa może występować u osób młodych, natomiast niektóre osoby starsze nie wykazują żadnych objawów ch.z.s. O początku choroby decydują;

- nadmierne przeciążenie stawu
- obniżenie jakości elementów tworzących staw.

Do idiopatycznej postaci ch.z.s mogą predysponować następujące czynniki;

- wiek
- nadwaga i otyłość
- czynniki genetyczne
- powtarzane przeciążenia
- płeć żeńska
- niedobór estrogenów (estrogeny hamują u zwierząt doświadczalnych degradację chrząstki
- osłabienie siły mięśni okołostawowych (co naraża staw na mikrourazy)
- wzmożona gęstość kości (zwiększa ryzyko zmian wytwórczych)
- niedobór odżywiania
- zaburzenia proprioceptorów

Badania wykazują, że ch.z.s ma podłoże zapalne. Charakterystyczne cechy procesu zapalnego, czyli zaczerwienienie, ocieplenie i obrzęk występują jedynie w okresach zaostrzeń choroby. Natomiast cecha zapalenia określana jako upośledzenie funkcji jest stał cechą choroby zwyrodnieniowej.

Cechą wspólną i charakterystyczną dla ch.z.s. jest ból. Początkowo występuje jedynie w czasie ruchu, w przypadkach zaawansowanych pojawiają się także bóle spoczynkowe i zwłaszcza nocne. Cechą charakterystyczną bólu w chorobie zwyrodnieniowej, jest największe nasilenie dolegliwości podczas pierwszych ruchów, po okresie odpoczynku. Są to tak zwane bóle startowe, które ulegają zmniejszeniu po kontynuacji ruchu (rozruszaniu). Ból doprowadza do upośledzenia funkcji stawu, które przejawia się bólowym ograniczeniem ruchomości stawu. W zaawansowanych przypadkach może dochodzić także do widocznej zmiany kształtu (obrysu) stawu.

Rozpoznanie choroby opiera się na stwierdzeniu charakterystycznych skarg oraz potwierdzenia rozpoznania badaniami obrazowymi. Najczęściej wystarczającym jest badanie radiologiczne stawu. Chorobę można też rozpoznać na podstawie innych metod obrazowania stawu, takich jak rezonans magnetyczny czy tomografia komputerowa stawu. Możliwe jest rozpoznanie na podstawie artroskopii.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej jest procesem wieloetapowym i wielospecjalistycznym. Podstawowym zasadą jest modyfikacja czynników wyzwalających, czy w późniejszym okresie, nasilających proces zwyrodnieniowy. Obowiązuje więc konieczność rozpoznania ewentualnych wad postawy i odpowiedniej ich korekcji, leczenie współistniejącej otyłości. Porada powinna również dotyczyć zaleceń codziennej aktywności, takich jak zalecenia wspomagania odciążania stawów poprzez stosowanie urządzeń ortopedycznych, takich jak laska, kule, stabilitazory stawu. Obowiązuje przy tym zasada, że laska powinna być używana po stronie przeciwnej do najbardziej bolesnego stawu. Zalecenia powinny także zawierać zalecenia, codziennego, odpoczynku dla odciążenia stawów. Istnieje cały arsenał metod fizykoterapeutycznych, które mają szczególne znaczenie w okresach zaostrzeń choroby. Zdaniem specjalistów postępowanie niefarmakologiczne powinno być wieloczynnikowe i powinno zawierać wsparcie psychologiczne, gdyż choroby zwyrodnieniowej stawów nie można wyleczyć.

Odkryto, że glukozamina, niepozorny monocukier, występujący naturalnie w więzadłach, chrząstkach i ścięgnach, ma niebagatelną rolę funkcjonowaniu chrząstki stawowej utrzymaniu jej prawidłowej struktury, odbudowie i regeneracji. Glukozamina jest substancją wyjściową do syntezy glukozoaminoglikanów, związków budujących chrząstkę stawową. Ma działanie odżywcze dla chrząstki. Jest bardzo łatwo rozpuszczalna w wodzie – glukozamina już po godzinie od podania jest obecna we krwi. Istotne jest uzupełnianie jej niedoborów z zewnątrz - wystarczy 1500 mg tej substancji w dziennej dawce przyjmowanej z suplementami diety, aby zadbać o zdrowie stawów i dostarczyć im substancji, której potrzebują do prawidłowego funkcjonowania.

Najważniejsza jest profilaktyka. Najlepiej zapobiegać chorobie lub opóźnić jej rozwój poprzez zabiegi korygujące wady postawy i budowy ciała. Ważna jest np. korekcja niesymetrycznych przeciążeń kręgosłupa, wyrównanie podkładką nierównych kończyn, walka z otyłością. Wbrew obiegowym opiniom w leczeniu chorób stawów obowiązuje jedna początkowo bolesna dla chorego zasada - utrzymywania stawu w ruchu. Ważne są ćwiczenia usprawniające mięśnie chorych stawów, które przy dłuższym bezruchu mają tendencję do wiotczenia i zaniku.


Leki stosowane w leczeniu tej choroby:


Opinie i komentarze internautów

Nie dodano jeszcze opinii ani komentarzy.

 
Twoje imię
Tutaj wpisz swoją opinię, komentarz
Wpisz w okienku PIN:  
 

wstecz | strona główna


TwojeLeki.pl - katalog leków i chorób online.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2012